روز های رفته زندگی را ورق میزنم چه خاطراتی که زنده نمی شوند چه روزها که دلم میخواست تا ابد تمام نشوند چه روزها که هر ثانیه اش یه سال گذشت چه فکر ها که آرامم کرد... چه فکر ها که روحم را زره زره فرسود چه لبخند هایی که بی اختیار بر لبانم نقش بست چه اشکهایی که بی اختیار از چشمانم سرازیر شد ...چه آدم ها که دلم را گرم کردند و چه ادم ها که دلم را شکستند چه چیزها که فکرش را هم نمیکردم و شد چه آدم هایی که شناختم و چه آدم هایی که فهمیدم هیچگاه نمیشناختمشان و چه... و سهم من از این همه یادش بخیر میشود کاش ارمغان روزهایی که گذشت آرامشی باشد از جنس خدا آرامشی که هیچگاه تمام نشود...