3>
میدونی درد من نداشتن رفیق نیست...دارم خیلی هم دارم اما هیچوقت یکیو نداشتم که فقط رفیق من باشه ... همیشه یکی بوده که به من ترجیح داده بشه ...یکی بوده که باهاش صمیمی تر باشه ...باهاش بیشتر وقت بگذرونه بزرگترین مشکل اینجا بود که من همیشه انتخاب دوم بودم و مقصر هم خودم بودم که همیشه بهشون اجازه دادم تو گزینه های بعدیشون باشم... من عشق نمیخوام ... احساسات قشنگم نمیخوام فقط یه دوست میخوام که باشه ...همیشه باشه ... و همیشه هم براش باشم...براش یه دل سیر حرف بزنم و پشیمون نشم... زندگی کردن بدون همدرد...بدون همراه... بدون کسی که پایه خل بازیا ودیوونگیات باشه و باهاش خاطره بسازی ... و بعد ببینی بیشتر خاطراتی که باعث میشه بخندی با اون بوده ... بدون جمله ی فدای سرت لیاقتت رو نداشت یه دوست بعد یه شکست عاطفی عین جهنمه... خدا به هممون یه دوست این مدلی و توانایی یه دوست این مدلی بودن رو بده
پی نوشت: من که دارم دلتون بسوزه