در دل من چیزی است،

مثل یک بیشه نور،

مثل خواب دم صبح...

و چنان بی تابم، که دلم میخواهد

بدوم تا ته دشت،

بروم تا سر کوه؛

دورها آوایی است،

که مرا می خواند...

#سهراب سپهری